شب از رویای تو سر می رود
روز دست ام به هیچ کاری نمی رود
برایت نامه می نویسم
و نام درخت ها را
تا قدم زنان به این جا برسی
جایی که من در لب رود نشسته ام
و پاهایم را پاک می کنم.
آبادان 18/5/86
تمام من
از آن ِ تو می شود
جز خودم
که گرداگرد تن ات
تاب می خورد
محو
وارد می شوی
و جایی در این میان
آرام می گیری
با دست ها و سایه ها
چیزی از من تمام نمی شود
نام ات را دوباره احضار می کنم
با خودت
در فضایی که بعد از نام تو
قرار خواهد گرفت شاید
1/5/86
آبادان
برگشته ام
تا خواب چشم هات را
قاب کنم
بر دیوار خاطراتی
که بوی حلوا می دهد
اما
بعد این همه سال
نه تو چشم از دیوار برمی داری وُ
نه می گذارند از خواب بیدار شوم.
با این حال آهسته از دیوار مغزت
عبور می کنم خیلی آهسته...
آبادان 21/4/86
1 تقریبا شبیه هیچ
پیچیده
لابه لای ابرها
اتاق هنوز بوی عطر می دهد
2 سنبلکان گل ناشده
رویای آب می بینند
چهار چوب و
چهل روز
از آخرین دیدار
3 در حجم وهن خاموش
درختان زمزمه می کنند
گوشی
پیچیده در عطف گنگ صدا
سنگین
اهواز
10/7/85
در باتلاق نگاه ات
به گل نشست کشتی نوح
و تمام جانوران
یتیم به دنیا آمدند
حالا تو بزرگ شده ای
آن قَدَر بزرگ
که دست هیچ خیالی
به پایت نمی رسد.
آبادان
6/85
----------------------------------------------
موهایت را شانه می زنی
موهایت را دسته می کنی
موهایت را
.
.
.
می پوشانی
من می مانم و
لذت تخت
و سایه هایی که روی دیوار می رقصند.
--------------------------------------
ریز ریز ریزش بارانی تند
بر سنگ - فرش حیاط
شر شر پرشور آبی فرو رونده
در مجرای تنگ فاضلاب
گومب گومب گرگرفته ی آسمان
و تق و توق تاقی ِ مواج
بر درگاه اتاق
شب است
وزیر خرخر خرناسه ی سقفی لرزان
زمین هم چنان
سخت پابرجا مانده است.
اهواز زمستان 85
--------------------------------
این درخت بوی عصرانه می دهد و نگاه تو
و...
چای از لب فنجان لب ریز می شود
برایم کیک ببر
تا پرواز پرنده ها را
بی خود تلخ نکنم.
آبادان21/4/86
هزار دوزخ زشت را آورده ام
تا بهشت را
بر درگاه اتاقی که بود چال کنی
این من ام قدیس رویای جنوب
با تسبیحی که یک دانه کم دارد
شب از رویای تو سر می رود
