هست ام از من به کجا می روی
بود به کنار
آمد همین جا نشسته بود
بین دو فعل چتر گرفتم که رفت
نه می آیی به سلامت هم که نه آمد
حالا هم چشم ام کور نه می شود باز
و از در نگاه ام به کجا رفته ای
دیگر شکل ام عوض شده از
تو که هر چه عوضی می بینی را
خیال نه می کنم برگردی با
این همه حرف اضافه می زنم در گوش ات
آمد همین جا مد کشید
بر لبه ی تیغ که تیز شده است زبان ام
این جا که جزر اندام ات می کشدم
داری می روی به کجا نه رفته باشم
چشم ام به کفش ات انگار پاشنه اش سیاه
دارم به جای پاهای ات می افتم
هست ام از من به کجا می روی
